Aramızdan ayrılalı tamı tamına 44 yıl oldu. Veysel Şatıroğlu, nam-ı diğer “Aşık Veysel” bugün 123. doğum günüydü. Aşık Veysel’in iki kız kardeşi çiçek hastalığına yakalanarak vefat etmişti. Aşık Veysel de yedi yaşında çiçek hastalığına yakalanarak iki gözünü kaybetmiştir.

Çiçeğe yatmadan evvel anam güzel bir entari dikmişti. Onu giyerek beni çok seven Muhsine kadına göstermeye gitmiştim. Beni sevdi. O gün çamurlu bir gündü, eve dönerken ayağım kayarak düştüm. Bir daha kalkamadım. Çiçeğe yakalanmıştım… Çiçek zorlu geldi. Sol gözüme çiçek beyi çıktı. Sağ gözüme de, solun zorundan olacak, perde indi. O gün bu gündür dünya başıma zindan.

Aşık Veysel’in gözleri görmediği için babası Ahmet Şatıroğlu ona oyalanması için bir saz almıştır. Aşık Veysel, evlerine gelen aşıkları pür dikkat dinleyerek ozanların türkülerini çalmaya başladı. İlerleyen zamanlarda da Ahmet Kutsi Tecer’in sayesinde kendi türkülerini yazıp söyledi.

Aşık Veysel şiirlerinde yurt sevgisi, kardeşlik, birlik, beraberlik, dünyanın geçiciliği, ölüm ve sevgi konularını ele aldı.

2 thoughts on “Aşık Veysel (Saygı ve Özlemle)”

  1. Bazen yaradanın sizi kendisine çekmek için acı çekmenizi istiyor diye düşünüyorum. Örneğin aşık veyselin gözleri olsaydı bu kadar güzel parçaları olur muydu yada mevlanın şemsi gitmeseydi mevla olur muydu ?

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir